Glikol i gliceryna w zestawie 50 x 30 ml – zastosowania laboratoryjne i techniczne

Opis

Charakterystyka

• Wzór chemiczny: C₂H₆O₂ (glikol), C₃H₈O₃ (gliceryna)
• Numer CAS: 107-21-1 (glikol), 56-81-5 (gliceryna)
• Masa molowa: 62,07 g/mol (glikol), 92,09 g/mol (gliceryna)
• Forma: ciecz
• Czystość: min. 98%
• Inne nazwy: etylenoglikol (IUPAC: etano-1,2-diol), gliceryna (propano-1,2,3-triol), 1,2-propanodiol (synonim dla pewnych glikoli)

Zastosowania

• Środek antymrozowy w układach chłodniczych – glikol obniża punkt zamarzania wody, stosowany w instalacjach zamkniętych do temperatury -20 °C.
• Plastyfikator w produkcji żywic i polimerów – gliceryna poprawia elastyczność materiałów polimerowych, np. w produkcji pianek poliuretanowych.
• Środowisko do przechowywania próbek biologicznych – gliceryna chroni struktury białek i komórek przed uszkodzeniem podczas zamrażania.
• Składnik cieczy do mycia szyb – mieszanina glikolu i wody zapobiega zamarzaniu roztworu i poprawia poślizg ściereczki.
• Podstawa do syntez organicznych – stosowana jako rozpuszczalnik reakcji transestryfikacji i kondensacji w laboratoriach chemicznych.

Specyfikacja

Zestaw zawiera 50 sztuk czarnych butelek z cieczą – 25 x 30 ml glikolu i 25 x 30 ml gliceryny. Całkowita objętość: 1500 ml. Butelki z tworzywa szklistego polietylenu, zabezpieczone przed działaniem światła UV. Przechowywać w temperaturze od 5 do 25 °C, w miejscu suchym, daleko od źródeł ciepła. Unikać kontaktu z mocnymi utleniaczami.

Najczęściej zadawane pytania

Do czego można wykorzystać mieszaninę glikolu i gliceryny w laboratorium?

Mieszanina glikolu i gliceryny znajduje zastosowanie jako stabilny rozpuszczalnik w reakcjach chemicznych wymagających wysokiej temperatury wrzenia. Dzięki wysokiej lepkości i niskiej parcie pary, pozwala kontrolować kinetykę reakcji. Stosuje się ją np. w syntezie nanocząstek metali, gdzie zapobiega agregacji. Czy wiesz, że ta mieszanina była używana w starych laboratoriach jako nośnik w reakcjach redukcji metali ciężkich?

Jakie są właściwości fizyczne glikolu w porównaniu do gliceryny?

Glikol ma niższą lepkość (16,1 mPa·s w 25 °C) i niższą temperaturę wrzenia (197,3 °C) niż gliceryna (lepkość 1412 mPa·s, t. wrzenia 290 °C). Gliceryna jest higroskopijna i silnie wiąże wodę, podczas gdy glikol rozpuszcza się w wodzie i etanolu, ale nie w alkanach. Czy wiesz, że gliceryna może tworzyć azeotrop z wodą, co utrudnia jej całkowite odwodnienie w warunkach domowych?

Czym różni się etylenoglikol od gliceryny pod względem bezpieczeństwa pracy?

Etylenoglikol jest toksyczny przy połknięciu – jego metabolity (kwas szczawiowy) mogą prowadzić do uszkodzenia nerek. Gliceryna jest uznawana za bezpieczną (GRAS) w wielu zastosowaniach technologicznych. Należy unikać wdychania oparów glikolu i stosować rękawice podczas pracy. W przypadku kontaktu z oczami – przepłukać dużą ilością wody.

Źródła i literatura

• PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych etylenoglikolu (CID 174) i gliceryny (CID 753). Zawiera dane toksykologiczne, spektroskopowe i informacje o reaktywności. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov, pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
• Wikipedia PL: Przegląd właściwości, zastosowań i produkcji etylenoglikolu i gliceryny. Zawiera informacje o metodach syntezy i przemysłowym znaczeniu. pl.wikipedia.org, pl.wikipedia.org
• Karta charakterystyki (SDS): Zgodna z rozporządzeniem REACH (WE) 1907/2006 – zawiera klasyfikację GHS, informacje o zagrożeniach (H302, H373) oraz środki pierwszej pomocy.
• Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Określa klasyfikację etylenoglikolu jako toksycznego (Acute Tox. 4, H302) i szkodliwego dla narządów (STOT RE 2, H373). Gliceryna nie podlega klasyfikacji CLP.