Glikol glicerynowy w formie płynu do użytku laboratoryjnego i technicznego

Opis

Charakterystyka

• Wzór chemiczny: C₃H₈O₃
• Numer CAS: 56-81-5
• Masa molowa: 92,09 g/mol
• Forma: płyn
• Czystość: ≥98%
• Inne nazwy: gliceryna, 1,2,3-propanotriol, glycerol

Zastosowania

• Środek przeciwzamrożeniowy w układach chłodniczych o niskim obciążeniu – obniża punkt zamarzania wody bez korozji metali.
• Rozpuszczalnik dla barwników i substancji organicznych w laboratorium – szczególnie przygotowania roztworów do spektroskopii UV-Vis.
• Nośnik w produkcji aerozoli i cieczy do inhalatorów – stabilizuje cząstki aktywne i zapobiega wysychaniu.
• Składnik medium w hodowlach mikrobiologicznych – służy jako źródło węgla dla niektórych szczepów bakterii.
• Plastyfikator w produkcji folii celofanowych i tworzyw biodegradowalnych – poprawia elastyczność i odporność na pękanie.

Specyfikacja

Pojemnik: butelka szklana 15 ml z pipetą i zatyczką z polipropylenu. Masa netto: 13,8 g (ok. 15 ml). Przechowywać w suchym, chłodnym miejscu, w temperaturze od 15 do 25 °C, w szczelnym pojemniku z dala od utleniaczy. Produkt higroskopijny – po otwarciu szybko wchłania wilgoć z powietrza.

Najczęściej zadawane pytania

Jak wykorzystać glicerynę do konserwacji próbek biologicznych w laboratorium?

Gliceryna jest używana do trwałego przechowywania preparatów mikroskopowych, np. grzybów czy tkanki roślinnej. W roztworze 50% w wodzie zapobiega wysychaniu i wzrostowi pleśni. Próbki umieszcza się bezpośrednio w roztworze i zamyka pod szkiełkiem. Czy wiesz, że w XIX wieku preparaty anatomiczne konserwowano w 100% glicerynie z dodatkiem fenolu jako konserwantu?

Czy gliceryna jest rozpuszczalna w acetonie i etanolu?

Tak, gliceryna jest całkowicie mieszalna z etanolem i metanolem, a częściowo – z acetonem, szczególnie w niskich temperaturach. W gorącym acetonie rozpuszczalność wzrasta znacząco. Nie rozpuszcza się w eterach ani alifatycznych węglowodorach. Czy wiesz, że gliceryna ma trzy grupy hydroksylowe, co sprawia, że tworzy liczne wiązania wodorowe – dlatego ma bardzo wysoką lepkość i temperaturę wrzenia (290 °C)?

Czym gliceryna różni się od propylenu glikolu w zastosowaniach technicznych?

Gliceryna ma wyższą lepkość i masę molową niż propylenoglikol, co czyni ją mniej odpowiednią do układów wymagających szybkiego przepływu. Jest mniej toksyczna i bardziej biodegradowalna, ale bardziej higroskopijna. W odróżnieniu od propylenu glikolu, nie krystalizuje się łatwo przy -20 °C, co czyni ją dobrym nośnikiem w niskotemperaturowych eksperymentach chemicznych.

Źródła i literatura

• PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych gliceryny (CID 753). Zawiera dane o toksykologii, spektroskopii i reaktywności. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
• Wikipedia PL: Opis właściwości fizykochemicznych, historii odkrycia i przemysłowych metod produkcji gliceryny. pl.wikipedia.org
• Karta charakterystyki (SDS): Zgodna z rozporządzeniem REACH (WE) 1907/2006 – zawiera dane o zagrożeniach (GHS00), klasyfikację i środki ostrożności.
• Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Gliceryna nie jest zaklasyfikowana jako niebezpieczna – nie ma przypisanych zdaniach H ani P. Brak zagrożenia dla środowiska w normalnych warunkach użycia.
• PN-EN 14214: Norma dotycząca właściwości gliceryny pochodzenia biologicznego – stosowana w kontroli jakości w przemyśle biodieselowym.